«Δεν το έχουμε το βιβλίο — να σας το παραγγείλουμε»:

 

Πως θα φτιάξουμε νέες γενιές που να αγαπούν το βιβλίο;

 

Για να φτιάξουμε νέες γενιές που να αγαπούν το βιβλίο, δεν αρκεί να τους «δείξουμε» το βιβλίο — χρειάζεται να τους βάλουμε μέσα στην εμπειρία του, ώστε να το συνδέσουν με χαρά, συγκίνηση, ελευθερία και προσωπική ανακάλυψη.

Μερικοί πυλώνες που λειτουργούν:

 

1. Το βιβλίο ως παιχνίδι και όχι υποχρέωση

• Η πρώτη επαφή πρέπει να είναι χαλαρή και διασκεδαστική, όχι «σχολική άσκηση».
• Αναγνώσεις σε μορφή θεατρικού, εικονογραφημένες ιστορίες, audiobook πριν τον ύπνο.
• Δημιουργία «γωνιάς ανάγνωσης» στο σπίτι, που να είναι όμορφη και ξεχωριστή.

 

2. Η ανάγνωση ως κοινωνική εμπειρία

• Μικρές λέσχες για παιδιά και εφήβους με παιχνίδια, συζητήσεις και δημιουργικές δραστηριότητες.
• Διαγενεακές συναντήσεις: παππούδες και γιαγιάδες να αφηγούνται και να μοιράζονται ιστορίες.
• Εκδηλώσεις τύπου “book picnic” σε πάρκα ή σχολεία.

 

3. Επιλογές που ανήκουν στον αναγνώστη

• Τα παιδιά πρέπει να έχουν λόγο στο τι θα διαβάσουν.
• Δεν χρειάζεται να ξεκινούν με “κλασικά”· μπορεί να είναι κόμικ, μάνγκα, βιβλία με γρίφους ή φωτογραφίες.
• Η αγάπη για την ανάγνωση συχνά ξεκινά από κάτι «εύκολο» και εξελίσσεται.

 

4. Ζωντανές συναντήσεις με τους δημιουργούς

• Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία και τις βιβλιοθήκες.
• Εργαστήρια όπου τα παιδιά δημιουργούν το δικό τους μίνι βιβλίο.

 

5. Το βιβλίο ως γέφυρα με την τεχνολογία

• Διαδραστικές εφαρμογές και e-books για τους πιο ψηφιακά εξοικειωμένους.
• Podcasts και μικρά βίντεο που συνοδεύουν ιστορίες.

 

6. Πρότυπα που διαβάζουν

• Αν οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι μεγαλύτεροι φαίνονται να απολαμβάνουν το διάβασμα, το μήνυμα περνά αυθόρμητα.
• Η εικόνα ενός ενήλικα που απορροφάτε από ένα βιβλίο είναι ισχυρή και μιμητική.

 

7. Το βιβλίο συνδεδεμένο με τη ζωή

• Δράσεις που συνδέουν μια ιστορία με μια εμπειρία (π.χ. μετά το “Ο Μικρός Πρίγκιπας”, παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού).
• Συζήτηση για το πώς οι ήρωες μοιάζουν με εμάς ή με όσα ζούμε.