«Δεν το έχουμε το βιβλίο — να σας το παραγγείλουμε»:

 

Είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη ένα λογισμικό λογοκλοπής;

 

Αυτό είναι ένα καίριο και δύσκολο ερώτημα, που έχει απασχολήσει αρκετούς ερευνητές, συγγραφείς και καλλιτέχνες. Ας το σκεφτούμε σε μερικά επίπεδα:

1. Τι κάνει στην πραγματικότητα η Τεχνητή Νοημοσύνη ;

Δεν «αντιγράφει» κείμενα από κάποια κρυφή βάση δεδομένων, αλλά προβλέπει ποια λέξη, φράση ή πρόταση έχει πιθανότητα να ακολουθήσει, βασισμένη σε τεράστιους όγκους γλωσσικών προτύπων που έχει μάθει. Αυτό σημαίνει ότι συνθέτει νέο λόγο ― δεν αναπαράγει αυτούσιο τον παλιό, εκτός αν ζητηθεί ρητά (π.χ. ένα συγκεκριμένο απόσπασμα).

2. Πότε θα μπορούσε να θεωρηθεί λογοκλοπή;

Λογοκλοπή σημαίνει παρουσίαση ξένου έργου ως δικού μας, χωρίς αναφορά στην πηγή.

• Αν η ΤΝ έβγαζε αυτούσιο κείμενο κάποιου συγγραφέα χωρίς να το κατονομάζει, τότε ναι, αυτό θα ήταν λογοκλοπή.
• Όμως τα περισσότερα μοντέλα  έχουν σχεδιαστεί ώστε να αποφεύγουν κάτι τέτοιο.

3. Ηθική διάσταση

Το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνικό, αλλά και ηθικό:

• Οι συγγραφείς, ποιητές και δημοσιογράφοι έχουν ανησυχίες για το αν η δουλειά τους «ανακυκλώνεται» σε νέα κείμενα χωρίς να αναγνωρίζεται η συμβολή τους.
• Από την άλλη, η εκπαίδευση μιας ΤΝ μοιάζει με τη διαδικασία της ανθρώπινης μάθησης: όπως ένας συγγραφέας που έχει διαβάσει χιλιάδες βιβλία για να βρει τη φωνή του, έτσι και η ΤΝ έχει «διαβάσει» πολλά δεδομένα για να μάθει να συνθέτει κείμενα.

4. Η διαφορά με το λογισμικό λογοκλοπής

• Ένα λογισμικό λογοκλοπής εντοπίζει αντιγραφές, δείχνοντας πού υπάρχει αυτούσιο δάνειο.
• Η ΤΝ δεν είναι λογισμικό λογοκλοπής, αλλά εργαλείο γλωσσικής παραγωγής. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί με « λογοκλοπικό τρόπο», αν κάποιος πάρει ένα παραγόμενο κείμενο και το παρουσιάσει ως αυθεντικά δικό του.

 Άρα, η ΤΝ δεν είναι από τη φύση της λογοκλοπή, αλλά η χρήση της μπορεί να γεννήσει λογοκλοπία, αν δεν υπάρχει διαφάνεια ή κριτική στάση.