Ημέρα 4 – Το παιδί μέσα μας

 

 Το παιδί μέσα μας

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν – «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα»

Αντικατοπτρίζει την αθωότητα και την ελπίδα. Είναι ίσως η πιο τρυφερή και σιωπηλή απ’ όλες —η ιστορία ενός μικρού κοριτσιού που μέσα στο σκοτάδι κουβαλά τη φλόγα της ελπίδας. Στο παραμύθι του Άντερσεν, το κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν βρίσκει καταφύγιο στη ζεστασιά των ανθρώπων, μα ανάβοντας ένα σπίρτο κάθε φορά, φωτίζει τον κόσμο γύρω της με τα όνειρα, τη μνήμη και την αγάπη.
Κάθε φλόγα — ένα κομμάτι ελπίδας.
Κάθε σπίρτο — μια υπενθύμιση πως ακόμα και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, η ψυχή μπορεί να κρατήσει φως.

  

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα — μια ψυχαναλυτική ματιά

Το παραμύθι του Άντερσεν Το κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν είναι απλώς μια θλιβερή χριστουγεννιάτικη ιστορία· είναι μια αλληγορία για την παιδικότητα, την ανάγκη για φροντίδα και τη δύναμη της φαντασίας ως μηχανισμού ψυχικής επιβίωσης.

Το μικρό κορίτσι, εγκαταλελειμμένο μέσα στο χιόνι, γίνεται η μορφή του «εσωτερικού παιδιού» που όλοι κουβαλάμε: εκείνου που ζητά ζεστασιά, αναγνώριση, μια αγκαλιά — αλλά συχνά μένει αόρατο πίσω από τις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής.
Σε κάθε σπίρτο που ανάβει, ξεδιπλώνεται μια μικρή ψυχική άμυνα. Η φλόγα δεν είναι μόνο φως: είναι η φαντασίωση που προστατεύει το παιδί από την ωμή πραγματικότητα. Είναι οι μικρές «εσωτερικές εικόνες» που κρατούν τον ψυχισμό ζωντανό όταν δεν υπάρχει εξωτερική φροντίδα.

Στην ψυχαναλυτική ανάγνωση, οι φωτισμένες οπτασίες — το στρωμένο τραπέζι, το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η αγαπημένη γιαγιά — δεν είναι απλώς εικόνες παρηγοριάς, αλλά θραύσματα μνήμης και επιθυμιών: αυτά που θα έπρεπε να έχει ένα παιδί για να αναπτυχθεί με ασφάλεια.
Όμως η κοινωνία του παραμυθιού (και συχνά και η δική μας) αποτυγχάνει να προσφέρει αυτή τη στοιχειώδη φροντίδα.

Το τέλος, όσο οδυνηρό κι αν είναι, λειτουργεί ως λύτρωση μέσα από το φαντασιακό: το παιδί βρίσκει την αγάπη που δεν βρήκε στον κόσμο των ενηλίκων.
Και το παραμύθι μας καλεί να στραφούμε όχι μόνο στο τραυματισμένο παιδί του Άντερσεν, αλλά και στο παιδί μέσα μας:
εκείνο που ζητά να το δούμε, να το ακούσουμε, να το ζεστάνουμε — πριν σβήσει η δική του μικρή φλόγα.

 

ΔΩΡΟ ΗΜΕΡΑΣ  μια κάρτα παιδικής ανάμνησης (ΕΙΚΟΝΑ )

 

Δραστηριότητα: Σχεδίασε ή γράψε ένα όνειρο ή μια επιθυμία που σου φέρνει χαρά.

Μικρός στόχος ημέρας:
Σήμερα, κράτα ένα μικρό «σπίρτο» ελπίδας μέσα σου .Ίσως είναι μια ανάμνηση, μια προσευχή, μια λέξη που αγαπάς.
Άναψέ το όταν όλα γύρω φαίνονται παγωμένα.

ΕΔΩ playlist https://www.youtube.com/watch?v=a5uiqQpQh80&list=RDa5uiqQpQh80&start_radio=1