ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η Μαρία Λιάκου στο εργαστήρι του συγγραφέα
Για το βιβλίο «Μικρές απώλειες» (εκδ. Όστρια)
Ένας κόσμος μικρών απωλειών θάλλει στο βιβλίο και η συγγραφέας σμιλεύει από το υλικό της καθημερινής ζωής ψηφίδες που με τον αφηγηματικό της λόγο κάνει το απλό βίωμα – μικρογεγονός «υλικό» για σκέψη. Σε ένα μικρό βιβλίο συμπυκνώνει βιώματα –εικόνες των «άλλων» που όμως έχουν χρηστική αξία για τον αναγνώστη. Εκμεταλλεύεται επιδέξια την ανάγνωση χαρίζοντας μας ένα λυτρωτικό ταξίδι και ταυτόχρονα μας βάζει να αντιμετωπίσουμε τις αλήθειες μας. Μας δίδει ερέθισμα να στοχαστούμε τις μικρές απώλειες μας ,μικρές και μεγάλες Συνάμα θέτει το ζήτημα της «αλλαγής» που φέρνουν οι απώλειες. Σήμερα όλα αλλάζουν: οι γειτονιές, η πόλη ο κόσμος ολόκληρος. Στις ηρωίδες που πλάθει η συγγραφέας με τον λιτό αφηγηματικό λόγο τις δίδει τη δυνατότητα να διαμορφώσουν «αλλιώς» τον εαυτό τους και της βάζει να κάνουν επιλογές ενώ στον αναγνώστη θέτει διλήμματα ( τι θα έκανα εγώ σε ανάλογη περίσταση). Ειδικότερα:
- Η ΚΙΡΚΗ θέτει ζήτημα .. γιατί επιλέγουμε να έχουμε κατοικίδιο – ποιες συναισθηματικές ανάγκες καλύπτω.
-Η ΛΟΥΚΙΑ μας βάζει να δούμε πως σχετίζομαι εγώ με το κοινωνικό –γειτονικό μου περιβάλλον μου.
-Η ΣΑΠΦΩ έρχεται να μας θυμίσει τις δυνατότητες του έχουμε με την τόλμη μας να κάνουμε νέες γνωριμίες – σχέσεις.
-ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΏΛΕΙΕΣ να μας κάνουν να τις δούμε με άλλη οπτική και να αποδεχτούμε την αλλαγή που ούτως η αλλιώς είναι συνδεδεμένη δηλ. πως μπορώ να πάω παρακάτω και να εξελιχθώ ως άτομο.
-«το γιλεκάκι που φορείς εγώ στο έχω ραμμένο» να στοχαστούμε εκ νέου τις ρίζες μας.. και να βγάλουμε «κλαδιά» και άνθη!
-Το διήγημα 39Α θέτει το ζήτημα της προσωπικής ελευθερίας μας και της δυνατότητας που έχουμε επιλέγουμε το ΤΕΛΟΣ μιας κατάστασης για την προσωπική μας πορεία.
- ΟΙ ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΜΥΣΤΙΚΑ αναδύουν την αξία του επαναπροσδιορισμού στο άτομο και να το κάνει να βρει την την κινητήριο δύναμη του.
-Τέλος Ο ΑΡΚΑΛΟΣ να μας κάνει να δούμε τα μαθήματα ζωής που πήραμε στην παιδική ηλικία μας και να γίνουν οδηγός στη σύγχρονη διαβίωση . Εδώ έχουμε και τον συμβολισμό της αϋπνίας με το ζώο Άρκαλο-ασβό που αδηφάγα τρώει τους καρπούς στα χωράφια και επιλέγει την ονομασία του όπως τον αποκαλούν στην Κρήτη.
- Η ΚΙΡΚΗ θέτει ζήτημα .. γιατί επιλέγουμε να έχουμε κατοικίδιο – ποιες συναισθηματικές ανάγκες καλύπτω.
-Η ΛΟΥΚΙΑ μας βάζει να δούμε πως σχετίζομαι εγώ με το κοινωνικό –γειτονικό μου περιβάλλον μου.
-Η ΣΑΠΦΩ έρχεται να μας θυμίσει τις δυνατότητες του έχουμε με την τόλμη μας να κάνουμε νέες γνωριμίες – σχέσεις.
-ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΏΛΕΙΕΣ να μας κάνουν να τις δούμε με άλλη οπτική και να αποδεχτούμε την αλλαγή που ούτως η αλλιώς είναι συνδεδεμένη δηλ. πως μπορώ να πάω παρακάτω και να εξελιχθώ ως άτομο.
-«το γιλεκάκι που φορείς εγώ στο έχω ραμμένο» να στοχαστούμε εκ νέου τις ρίζες μας.. και να βγάλουμε «κλαδιά» και άνθη!
-Το διήγημα 39Α θέτει το ζήτημα της προσωπικής ελευθερίας μας και της δυνατότητας που έχουμε επιλέγουμε το ΤΕΛΟΣ μιας κατάστασης για την προσωπική μας πορεία.
- ΟΙ ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΜΥΣΤΙΚΑ αναδύουν την αξία του επαναπροσδιορισμού στο άτομο και να το κάνει να βρει την την κινητήριο δύναμη του.
-Τέλος Ο ΑΡΚΑΛΟΣ να μας κάνει να δούμε τα μαθήματα ζωής που πήραμε στην παιδική ηλικία μας και να γίνουν οδηγός στη σύγχρονη διαβίωση . Εδώ έχουμε και τον συμβολισμό της αϋπνίας με το ζώο Άρκαλο-ασβό που αδηφάγα τρώει τους καρπούς στα χωράφια και επιλέγει την ονομασία του όπως τον αποκαλούν στην Κρήτη.
Με την περιγραφή των χώρων και τις λεπτομέρειες τεχνηέντως μας οδηγεί να δούμε τις εικόνες που περιγράφει φωτογραφικά από μια άλλη ματιά – όπως και τις απώλειες- να της δούμε δηλ και με μια εικαστική ματιά..Τι μήνυμα παίρνουμε από ένα πίνακα ζωγραφικής ας πούμε. Να δουλέψουμε τις στιγμές μας.
Κάθε στιγμιότυπο είναι σαν ένας γρίφος για να τεστάρει τη σκέψη μας προς το αναμενόμενο. Όμως η συγγραφές μας πιάνει το χέρι και μας οδηγεί να τα δούμε όλα αλλιώς , με άλλη ματιά! Να καταλάβουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο Τόσο οι άνθρωποι όσο και οι τόποι είναι στιγμές όπως και η ζωή μας…. Μας βάζει να διακρίνουμε το μυστικό νήμα της κρυμμένης πλοκής και να «εργαστούμε» με τον εαυτό μας.. Να μας ανοίξει δρόμο , να βγούμε από τις σπηλιές μας και να δούμε το πραγματικό φως του ήλιου και της ζωής.
Κάθε στιγμιότυπο είναι σαν ένας γρίφος για να τεστάρει τη σκέψη μας προς το αναμενόμενο. Όμως η συγγραφές μας πιάνει το χέρι και μας οδηγεί να τα δούμε όλα αλλιώς , με άλλη ματιά! Να καταλάβουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο Τόσο οι άνθρωποι όσο και οι τόποι είναι στιγμές όπως και η ζωή μας…. Μας βάζει να διακρίνουμε το μυστικό νήμα της κρυμμένης πλοκής και να «εργαστούμε» με τον εαυτό μας.. Να μας ανοίξει δρόμο , να βγούμε από τις σπηλιές μας και να δούμε το πραγματικό φως του ήλιου και της ζωής.
* Η Μαρία Λιάκου γεννήθηκε το 1960.στο Φωτεινό Τρικάλων. Σπούδασε Βρεφοκομία και Κοινωνική Εργασία (ΙΑΚΕ). Εργάστηκε ως Κοινωνική Λειτουργός και Υπεύθυνη της Υπηρεσίας Ηλικιωμένων- Βοήθεια στο Σπίτι» του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Μετείχε σε δράσεις και αποστολές του Τομέα Κοινωνική Πρόνοιας και του Σώματος Εθελοντών Κοινωνικής Πρόνοιας του ΕΕΣ καθώς και σε δράσεις εκτάκτων αναγκών(σεισμοί- πλημμύρες-φωτιές. Έχει εργαστεί ως Εκπαιδεύτρια σε διάφορα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) και σε επιδοτούμενα προγράμματα από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Είναι Πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Στέλεχος Σ.Υ.Υ. από το ΕΚΕΠΙΣ. Μελετάει ελληνική φιλοσοφία και ποίηση. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης. Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε το 2014 και είναι μια σειρά διηγημάτων με τίτλο «Μικρές απώλειες», Εκδόσεις Όστρια. Διηγήματα της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Fractal και στην ηλεκτρονική εφημερίδα Ritsmascorner.eu και www.sodeia.net.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου